Καθ' Οδόν

Πώς να είσαι καταφύγιο για τα παιδιά σου

Δημοσιεύτηκε στις 10 Μαΐου 2015.

«Στον φόβο τού Κυρίου υπάρχει ισχυρή ελπίδα· και στα παιδιά του θα υπάρχει καταφύγιο.» Παροιμίες 14:26

Αν ο μπαμπάς φοβάται, πού μπορεί να καταφύγει ένα μικρό παιδί; Οι μπαμπάδες θεωρείται πως παρέχουν ασφάλεια. Είναι αυτοί που ξέρουν τι να κάνουν, πώς να λύνουν τα προβλήματα και με ποιο τρόπο να διορθώνουν τα πράγματα. Πάνω απ’ όλα είναι αυτοί που προστατεύουν τα παιδιά τους από τους κινδύνους.

Τι γίνεται όμως αν ένα παιδί βλέπει φόβο στο πρόσωπο του μπαμπά; Τι γίνεται αν ο μπαμπάς είναι φοβισμένος, όπως και το παιδί, και δεν ξέρει τι να κάνει; Τότε το παιδί είναι σε πλήρη σύγχυση και πανικοβάλλεται. Αισθάνεται πως το μόνο ισχυρό και αξιόπιστο μέρος ασφάλειας, δεν είναι πια ασφαλές. Αλλά αν ο μπαμπάς είναι σίγουρος, τότε τα παιδιά έχουν καταφύγιο. Αν ο μπαμπάς δεν πανικοβάλλεται, άλλα είναι ήρεμος και σταθερός, ακόμα κι αν όλα καταρρέουν και κύματα χτυπούν, θηρία ωρύονται και άνεμοι λυσσομανούν, θα υπάρχει ένα ασφαλές μέρος στην αγκαλιά του μπαμπά. Ο μπαμπάς είναι καταφύγιο, όσο ο μπαμπάς είναι σίγουρος.

Γι’ αυτό στις Παροιμίες 14:26 λέει «στα παιδιά του θα υπάρχει καταφύγιο», αν ο μπαμπάς έχει «ισχυρή ελπίδα». Η σιγουριά του μπαμπά είναι το καταφύγιο για τα παιδιά του. Μπαμπάδες, η μάχη για τη σιγουριά δεν έχει να κάνει με εμάς, έχει να κάνει με την ασφάλεια των παιδιών μας. Έχει να κάνει με την αίσθηση τους για ασφάλεια και ευτυχία. Έχει να κάνει με το αν μεγαλώνουν σε σύγχυση ή ασφαλή στην πίστη τους. Μέχρι τα παιδιά να γνωρίσουν τον Θεό και να έχουν προσωπική σχέση μαζί Του, εμείς είμαστε η εικόνα και το πρότυπο του Θεού στη ζωή τους. Αν είμαστε σίγουροι, αξιόπιστοι και ασφαλείς γι’ αυτά, θα είναι πολύ πιο πιθανό να βρουν καταφύγιο στον Θεό, όταν αργότερα ξεσπάσουν καταιγίδες στη ζωή τους.

Πώς, λοιπόν, θα έχουμε «ισχυρή ελπίδα»; Άλλωστε και εμείς είμαστε μικρά παιδιά, πήλινα δοχεία, εύθραυστοι και παλεύουμε με τις ανησυχίες και τις αμφιβολίες. Υπάρχει λύση στο να παίζουμε θέατρο και να κρύβουμε τον πραγματικό εαυτό μας; Αυτό θα προκαλέσει έλκος στην καλύτερη περίπτωση, και στη χειρότερη, έφηβους που απεχθάνονται τη διπροσωπία και ασεβούν στον Θεό. Αυτή δεν είναι σίγουρα η λύση!

Στις Παροιμίες 14:26 δίνει μία διαφορετική απάντηση: «Στον φόβο τού Κυρίου υπάρχει ισχυρή ελπίδα». Αυτό είναι παράξενο. Λέει πως η λύση για το φόβο είναι ο φόβος. Η λύση για τη δειλία είναι φόβος. Η λύση για την αβεβαιότητα είναι φόβος. Η λύση για την αμφιβολία είναι φόβος. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Ένα μέρος της απάντησης είναι πως ο «φόβος του Κυρίου» σημαίνει φόβο να ντροπιάσω τον Κύριο. Σημαίνει πως φοβάμαι να μην είμαι πιστός στον Κύριο. Σημαίνει πως φοβάμαι να φοβηθώ οτιδήποτε που ο Κύριος έχει υποσχεθεί πως θα με βοηθήσει να το ξεπεράσω. Με άλλα λόγια ο φόβος του Κυρίου νικά κάθε φόβο!

Αν ο Κύριος λέει, «μη φοβού· διότι εγώ είμαι μετά σού· μη τρόμαζε· διότι εγώ είμαι ο Θεός σου· σε ενίσχυσα· μάλιστα σε εβοήθησα» (Ησαΐας 41:10), τότε είναι τρομερό να φοβάσαι για το πρόβλημα στο οποίο Εκείνος λέει πως θα σε βοηθήσει. Το να φοβάσαι για το πρόβλημα αυτό, ενώ σου λέει: «μη φοβάσαι, θα σε βοηθήσω» είναι ένδειξη απιστίας ενάντια στο Λόγο του Θεού και αυτό είναι ασέβεια προς τον Θεό. Και ο φόβος του Θεού τρέμει μπροστά σε τέτοια ασέβεια προς τον Θεό.

Αν ο Κύριος λέει «δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω» μπορείς να πεις με σιγουριά «Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ, τι θα μου κάνει άνθρωπος» (Εβραίους 13:5-6). Αν ο Κύριος σου το λέει αυτό, τότε το να μην εμπιστεύεσαι στην υποσχεμένη παρουσία και βοήθεια του Κυρίου είναι ένα είδος περηφάνιας. Βάζει τη δική μας έννοια για τα προβλήματα πάνω από αυτή του Κυρίου. Γι’ αυτό διαβάζουμε τα υπέροχα λόγια του Κυρίου στο Ησαΐας 51:12: «Εγώ, εγώ είμαι που σας παρηγορώ. Εσύ ποιος είσαι, και φοβάσαι από θνητόν άνθρωπο, και από γιον ανθρώπου, που θα γίνει σαν το χορτάρι». Ποιος είσαι να φοβηθείς άνθρωπο, όταν ο Θεός σου έχει υποσχεθεί να σε βοηθήσει; Είναι λοιπόν περηφάνια να φοβάσαι τους  ανθρώπους. Και περηφάνια είναι ακριβώς το αντίθετο από το φόβο του Κυρίου.

Οπότε ναι, αυτό που λέει στις Παροιμίες είναι αλήθεια και μεγάλη βοήθεια για μας. Να φοβάστε τον Κύριο μπαμπάδες. Να φοβάστε τον Κύριο! Να φοβάστε να απιστήσετε σ’ Αυτόν. Να φοβάστε να μη δείξετε εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν. Να φοβάστε να βάλετε τη γνώμη σας για το πρόβλημα πάνω από Αυτόν. Υπόσχεται πως μπορεί να βοηθήσει. Είναι πιο έξυπνος, πιο δυνατός, πιο γενναιόδωρος. Εμπιστευτείτε Αυτόν. Φοβηθείτε να μην Τον εμπιστευτείτε!

Για ποιο λόγο; Εργάζεται για αυτούς που τον επικαλούνται (Ησαΐας 64:4). Θα λύσει το πρόβλημα. Θα σώσει την οικογένεια. Θα φροντίσει για τους μικρούς. Θα καλύψει τις ανάγκες σου. Να φοβάσαι να μην το πιστεύεις αυτό. Τότε τα παιδιά σου θα έχουν καταφύγιο. Θα έχουν ένα μπαμπά που έχει μεγάλη σιγουριά, όχι στον εαυτό του, αλλά στις υποσχέσεις του Θεού, τις οποίες φοβάται να μην εμπιστευτεί.

Μαθαίνοντας να φοβάμαι τον Κύριο, για χάρη των παιδιών μου,                                                                             John Piper

του John Piper (desiringgod.org), απόδοση: Χρήστος Βασιλείου, επιμέλεια: Γιάννης Τζαμτζής

Αφήστε ένα σχόλιο

Μάθετε για την πολιτική σχολιασμού

Διεύθυνση

Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία

Αθήνα

Αμαλίας 50 Αθήνα 10558
Χάρτης



Γλυφάδα

Λ. Βουλιαγμένης 44 Γλυφάδα
Χάρτης




Γραφείο Εκκλησίας
Τ. 210 32 31 079
f. 210 33 16 577
aeee@ath.forthnet.gr